6. darozhny znak "parkouka zabaronena" - 1 ekzempl.
7. kletka dlja ptushki (ci pacuchka - nevjadoma). parozhnaya)))

a uvogule, u subotu paedu u Lisboa nabyvac' kvitki Lufthanza da Kieva - hochu ha 4 dni dadomu skatacca... za 170 eur u 2 baki...
i na Madeiry - easyJet u krasaviku za 35 eur u 2 baki))).

з асабістых назіранняў: партугальцы (як і ўсе на Іберыке) - алкаголікі. Не меньш за нас - а можа й крыху больш, хаця гэта вельмі спорны аргумэнт. Іх нацыянальная трагедыя заключаецца ў тым, што іммунітэта ад алкаголю (ў адрозьненне ад нас, славянаў) у іх няма... сапсавауся пад уплывам якасці (а не моцы) напояў і рэгулярнасьці іх ужывання... Менавіта таму ім так хутка сносіць крышу, і звычайная п'янка (форма часубаўленьня большасьці моладзі як мінімум 3-4 дні на тыдзень - у начных клюбах і барах, ад якой я тут, трэба адзначыць, стаміўся яшчэ даўно і зараз амаль не падтрымліваю) па нашых памерках можа пераўтварыцца ў захапляльны экшн, з уцекамі ад паліцыі (досьвед маіх гішпанскіх сяброў), хуліганцтвам і іншымі дробязямі, што робяць жыццё цікавей і насычаней...

Як дадатак, публікую сьпіс рэчаў, якія невядомым чынам апынуліся ў нашай рэзідэнцыі за апошні 1,5 месяцы (у храналагічным парадку):
1. Столік з рэстарацыі са старога горада. Металічны і цяжкі, стаяў на вуліцы й нікога не чапаў. 
2. набор посуду з розных клюбаў і бараў (больш за 15 адзінак)
3. кола (обад са спіцамі) ад звычайнага ровара. Вельмі прыгожая дэталя інтар'еру, хоць шаноўнай донне Ганне і не спадабалася...
4. расьліннасць, а дакладней - невялічкае дрэва (разумеецца, з гаршчком), што стаяла каля невядомай рэстарацыі ў тым жа старым горадзе))) донне Ганне спадабалася...
5. набор калядных упрыгожванняў (хутка ж Крысмас)... трэба, каб дрэва было прыгожым!
... працяг будзе???

...файна, калі ты можаш выбіраць курсы (калі, канешне, знойдзеш), якія трэба вывучаць. стаўка на зацікаўленасць - адзін з станоўчых момантаў сістэмы заходняй вышэйшай адукацыі (так яно падаецца тут, у Фару)...  нават не ведаю, што б тут рабіў, калі б не цікавіўся пэўнымі экалагічнымі пытаннямі (тут і ёсць адно з адрозьненняў ад шаноўнай каллегі Юленькі, зяняткі ў якой яшчэ нават не пачаліся - акрамя курсу партугальскай мовы). адна з праблем, з якімі нам тут прыйшлося сутыкнуцца: according to learning agreement мы павінны былі вывучаць тыя ж прадметы, што й у БДУ. паколькі паловы курсаў тут няма (а другая палова - на партугальскай, бо з ангельскай у некаторых выкладчыкаў - праблемы (як нагадала БДУ!)) - таму ёсць прастора дзеля выбару, з якой можна скарыстацца).
... добра, што хоць рэсеарч прожэкты мы знайшлі... але аднымі імі займацца (30 ECTS from 60 required) - гэта ж проста скуката (my point exactly). хаця й тут ад авіяцыі не атрымалася схавацца.)) паколькі Антонія Карэйра (мой супэрвайзар) займаецца даследваннямі маркету low-fare carriers, то й мой прожэкт is afiliated to Ryanair and easyJet business strategies... класна і цікава, што яшчэ тут дадаць. бадай што - наступных фотак, каб цікавей было (бо набыў на мінулых вакацыях фоцік))))...)

Самае мажорнае за сёння: калі апасьля вандроўкі з Пэдра ў нейкае мокрае гаўнішча (недзе каля рэзідэнцыі) - якое было настолькі гаўністым, што мы яго так і не пераадолелі (фотападрабязнасьці - на Фэйсбуке). Але сустрэлі санрайс, і дабілі бутэльку джына з днюхі, што класна. Што не класна, так тое, што выспацца так і не атрымалася -  і калі прыйшлі дадому і адмылі адзеньне, надыйшоў час ехаць за флэшкай ва Ўніверсідадэ. Я й, дурак,  папёрся - добра злавіў аўтобус (пабёг і пасьпеў ускочыць амаль у апошні момант). Паехаў, добры (ва ўсіх сэнсах), у Гамбелаш...
 Так ўжо адбылося, што я задрамаў (не спаўшы-та ўсю ніч). Прачнуўся, калі мяне мусіў разбудзіць (выключна па-партугальску) пан вадзіцель на канчатковым прыпынку дыспетчарскай станцыі - калі аўтобус зрабіў рэйсы туды і назад. Ці то - праз гадзіну. Пайшоў са спакойным сумленнем дадому (толькі без флэшкі)...
Фодэс! Але калі сення ўвечары падчас гульні ў снукер адна знаёмая бразілейра мусіла сказаць, як яна мяне будзіла на прыпынку ў кампусе Гамбелашы... і як я рэагаваў і размаўляў з ёй (і мусіў адразу (=імгненна) заснуць, як толькі яна адыйшла да выхаду), чаго я не памятаю... непрыемнае пачуцьцё, хоць і сьмешна (ні разу ня сьмешна, але ж).
Вывад: падчас эксперыментаў са станам арганізму (калі, напрыклад некалькі дзён не спіш) - ніколі не трэба правадзіць эксперыменты з алкаголем. Адзін з іх абавязкова закончыцца не так, як хочацца. І ніколі не трэба іх праводзіць, калі вам на наступны дзень трэба ў СЕФ (МінЗамСпраў)...

Скатацца пасмаліць (ці дапіць Юленькіна віно з садавіны й гародніны паўночнай партугаліі) да Olhao (ці Moncaparacho - халера яго ведае, - усё адное недзе ў ебянях) - самая лепшая й лагічная ідэя, якую я тут увогуле сустракаў. Гэта пры тым, што being on the road - найлепшы для мяне стан (гэта я зразумеў яшчэ з хічхайкінга па Ліетуве)... Despite the fact, што некаторым маргінальным старастным асобам геафаку самостійна Украіна не падабаецца (і ўсё, што з імі звязана, у тым ліку  й людзі), я яшчэ з пэўных часоў у васторзе. Людзі, ад якіх не ведаеш чаго чакаць - гэта мне імпанавала й на новорічну ніч ва Львіве, й на Карпатах, і зараз... Трэба будзе арганізаваць якую-небудзь суполкаваю братэрскую алкагалізацыю ў знак чаго-небудзь... Кашэрна - а сення яшчэ ўставаць рана))...

2 акалічнасьці:
1. каб я яшчэ паехаў у такой sencere & open-minded atmosphere...  - ніколі.
2. трэба пераглядзець палітыку дабрасусецтва... наколькі кардынальна - пакажа час...

хаця не. ўсё прайшло прыстойна, Юленька падцьвердзіць... laptop is dying...

 Нарэшце, падвярнуўся даследчы праект... Есць што рабіць - не занадта адыходзячы ад тэмы дыплёму. Пытанні праекта прыкладна наступныя:

1. How the low-cost companies get the ticket policy

2. What kind of relation this price has with the antecedent time for booking the trip?

як ўявіў эксперыменс з джынам - ажно весела стала. як пачытаў шаноўнага фіюміні(ну й імя)цыну - яшчэ весялей))) аднамомантна, аднак сьцёбна - пра дзетак, якіх ен мусіў інтэрв'юяваць. трэба будзе абавязкова паглядзець на "кантынгент"... мо й сапраўды палепей нас будуць.
а, яшчэ цікава - як юленька (адна вядомая стараста) даведалася пра школу, адразу пачала прасіць мяне (з якога ліха - ня ведаю, мо - флюіды) напісаць Шкарубе (А.Д.), "каб і нас узяў". зараз сама хоча напісаць (нават ня ведаю, ці трэба яе адгаворваць). С Кандабаравым тая ж гісторыя. ацтой, адным словам))
шкада, што з Фару няма прамога рэйса Раянэйр ў Стакгольм... аднак, спадзяюся, скаларшып ў 1000 эўра (які яшчэ трэба атрымаць) дазволіць сціпленька пажыць 2 тыдні каля аднаго вядомага возера. Узгадаць старыя добрыя часы, калі неба было блакітным, а маладосць была яшчэ не так далека.
пакуль усё.

пры ўсім тым, што афіцыйна я павінен радавацца (сонейка, новыя сябры і Партугалія) - настрой паганы па ўсіх франтах. што самае паганае - я не магу знайсьці гэтаму АНІЯКАГА тлумачэння. такая вось пагана-дэпрэссіўная адаптацыя - і так ўжо некалькі дней... вось да чаго даводзіць "doin' nothing"...
...як выйсьце - трэба будзе хоць на курсы віндсэрфінгу запісацца. ці выпіць 2 бутэлькі джыну з анлайн-лайв запісам думак ў ЖЖ (вельмі цікава псіхалагічна, і калі-небудзь я так абавязкова зраблю).
усё

Пабрадзіў па выставе ваеннай тэхнікі стагнуючага і гніючага партугальскага капіталізму. Далека ім яшчэ да стара- і новасавецкай метадалегіі надання лоску ўсім ідэйна значным і стойкім падзеям (грошай, штолі, не хапае). Такое feeling, што выставілі ўсю сваю армію (ўсе 3 (тры) танка “леапард”, пару бэтээраў і хамер) – пры тым, што частку гэтага металалома яны яўна даўганулі ў Гішпаніі. Аднак дзетак са школы (групамі і з настаўніцамі) яны на гэта водзяць. Няхай ганарацца. Пакуль з нашым Сашыкам не пасварацца... Тады будзе весела)))...

1. Тут цёпла.
2. Ярмарка вясёлая, з таннымі распродажамі кшталту "ўсё за 5 эўра". Музыка - мясцовая.
3. EM Party цікавая. Арганізатар - з Украіны. Геаграфія - ад Бразіліі да Пакістана (з Індыяй). Каля 2-х раніцы ўсе - на бар.
4. Sand City (FIESA) - ў 50 кіламетрах ад Фару.

5. Пляж ў Альбуфейры. Ноў Коментс. Глядзелі гульню Барсы з Більбао.

6. Гаўно яны за сабакамі з брукаванкі не ўбіраюць. Менталітэт такі.
7. Абяцалі паказаць цудоўную мясціну, дзе 1 літр алкагаля (віскі, ром, джын) каштуе 5 эўра. Чакаю...
8. Калі аформяць рэзідэнцыю, у лістападзе - ў Марока (ўжо клікалі).
9. Заўтра - мабіліці офіс і банк, які будзе плаціць нам грант.

psuchosis...

100
91
84
81
72
69
58
44
37 38

42
21 28
12
7

the Best play I've ever seen in my live... even in estonian... very depressive)) I liked it - especially soundtrack...

а паколькі часу дахалеры, застаецца проста гуляцца з музыкай і сачыняць ўсялякую муць - нешта накшталт:



проста і зразумела: адкак кейбордз усе адно шкада))

як паказаў час, толькі ідыёты могуць самаўпэўнена загадваць на будучыню - бо як ні выверчвайся ты ў гэтым жыцці - ў яго заўсёды есць запасная калода джокэраў ў кішэні, што робіць такую гульню, як human being заведама прайгрышной. таму пэўныя twists in the tale, якія нам выкідвае лёс - трэба ўспрымаць проста і без загонаў.
як прыклад, можна ўзгадаць магчымасць пагрэцца на цеплым партугальскім сонейцы ў верасні гэтага года пад брэндам Эразмус Мундус. абламваецца не па-дзецку - падонкі з СЕФу (МЗС Партугаліі) згубілі маю справу (Юліну - не, во негадзяі!!!), таму візавае пытанне перакрэсліла як сонечны бестурботны верасень (адпачынак апасля цяжкага лета), так і адказны адукацыйны кастрычнік. пакуль чакаецца паўторны запыт - накрываецца і Эўрапарламент - бо ёсць даволі моцны сумнеў наконт Шэнгенкі ў кішэні на 14.10 (а 14-й гадзіны трэба быць ў гатэлі ў Брусэлі). што будзе далей - хв...
адзінае што цешыць думкі - зараз ў роднай альма матэр праходзіць педагагічная практыка па школам сталіцы - а гэта нашмат цікавей за калянавуковыя дэмагогіі некаторых "родных" лектараў. акрамя таго, ты набываеш ні з чым не параўнальны псіхалагічны камунікатыўны досьвед на ўзроўні "выкладчык - вучань" (мушу разважаць на падставе рэакцыі дзетак на знешні "раздражняльнік" - нас). справа гэта - цікавая і карысная.

Пайшоў сёньня (дакладней, ужо ўчора) ва ўніверсітэцкую бібліятэку. На хвалі натхненьня ад працы над факультэцкім штомесячнікам - газэтай "Экватар", узяў кніжку нямецкага фенаменолага Марціна Хайдэггера пра феномен часу. Усё адное, на парах зараз няшмат чаго цікавага засталося (ну не слухаць жа "сьціплыя" байкі Вітчанкі пра яго празарлівасць і кемлівасць ў навуковых колах Амстэрдаму і іншага замежжа). Думаў, пачытаю...
ага, зараз... начытаўся. пасля першых 35 старонак (роўненька пара Вітчанкі) захацелася аднесьці яе назад. Ці як небудзь яшчэ выратаваць сабе на астатнія 2 пары... Хоць я яе (гэту ацку кніжку) і прачытаю, аднак яна мне ўжо не спадабалася.
добра, што да бібліятэкі пасьпеў раздрукаваць 10 старонак тэксту Бьёрна Ломбарга The Sceptical Environmentalist... Пасля Хайдэггера - сапраўдная асалода, нават на ангельскай. Трэба набыць і апошнюю кнігу - Cool It.
спадабаўся дзядуля-Блэкмар:
“My whole thing comes from Django... He’s my hero, not just because of his playing, but because he was such an awkward bastard. It was brilliant how he would be scheduled to be onstage, and he’d still be in bed at a local hotel. We need more Django Reinhardts going, ‘F**k everybody. I’ll show up when I feel like showing up.’”
наконт апошнягя - цалкам згодны...

so much to do - in that short period of time... now i'm lovin' that tempo, expecially with glass of tonic in my hands (coz, with gin). To translate some docs, to bring papers to the portuguese embassy in Moskva & to earn 1000000BYR... & have some rest. that's live as it is.

1. Сьнілася Швэцыя (Erken lake)... Мо, з рэзону таго, што некаторыя знаёмыя юзікі там зараз ашываюцца... На хвалі натхненьня зрабіў Movie Maker кліп па мінуламу году – яскравы прыклад таго, калі нарэшце сустрэліся намаганне (са спазненьнем гэтак на год) і магчымасць скампанаваць фота- відэаматэрыялы (сярод якіх ёсць і цікавыя) з архіву пад які-небудзь музон (у дадзеным выпадку - апрацоўка Beethoven 9th). Inspiration, by the way, гэта вельмі добра...
2. What monstrosities would walk the streets were some people’s faces as unfinished as their minds – Eric Hoffer